6-0 biten galatasaray fenerbahçe maçından sonra gs li arif tanınmamak için yaşlı bir adam kılığına girer ve bır cafe ye gider. Cafe de yanına yaşlı bır bayan yanaşır ve : -"naber Arif" der. Bunun uzerıne arif delirir nasıl tanıdı bu kadın beni diye düşünüp durur. Ertesi gün yine aynı cafede aynı kadın yanaşır arifin yanına yine -"naber arif" der. 3.gün arif cok değişik bır kılıkta gider cafeye ve yine aynı kadın yanaşır ve yine -"naber arif" der. Arif dayanamayıp sorar nerden tanıyosun beni diye. Yaşlı teyze : -"olum ben bülent len" der

çocuğluğumun saklambacındayım,
saklandığım yerde kendimi bulamıyorum.
ip atlamalarındayım masum günlerimin
ve kendi ipime dolanıyorum.
Arkadaşıma bakıyorum,
''sen atla diyeceğim'' yutkunuyorum.
bir bacağı olmayan arkadaşıma
niye bastı o mayına diye kızıyorum.
günahsızlığımıza çare olacak bir barış diliyorum yarınlardan.
yaralanıyorum, ağlıyorum.
Tüm atılan mermilerden kaçabilecek
**yarış ayakkabıları icat etmek istiyorum.
Yıkılmış sinema duvarlarının
kan ile yazılmış yazıları var
ama ben başka renkler verin bana istiyorum..
Verin ki üzerine hayal resimleri yapabileyim istiyorum.
Bu sinamada oynayan,
**kurşunla öldürülmüş bir anne nasıl geri gelir? filmine gitmek istiyorum.
bacağı olmayan bir çocukluğumun arkadaşı ile mayın tarlasında değil,
papatya kırında koşmak istiyorum.
ben barış diliyorum yarınlardan..
Evlerin bombalanma gürültüsü ile sıçradığım uykumda, ölüm değil,
yaşam rüyaları görmek istiyorum.

dostu tanımalıydım, düşmanı değil,..
nehirlerde berrak bir su istiyorum
yüzebilmek için..
kan akan, ceset sürükleyen
bir dereye bakamıyorum.
uyuyorum, kapatıyorum gözlerimi
--açıyorum--
bir başka korkuyla irkiliyorum.
***yanımda çok ölü, çok kan,
çok savaş var..
ben ölüm ile oynamak istemiyorum.
başımı kaldırdığımda gökyüzüne üzerime mermi yağdıran bir ucak değil,
ucurduğum uçurtmanın dansını görmek istiyorum.
ben savaşla oynamak istemiyorum.
Ne anne bıraktınız bana,
ne memleket,
ne arkadaş,
ne de oyuncak..
Siz oyunbozanlık yaptınız.
Ben oynamıyorum.
ben ölümün arkadaşlığını sevmiyorum..
(alıntı)

**YAŞANMIŞ BİR OLAY**YAŞANMIŞ BİR OLAY; YER İSTANBUL....
> > >
> > >Bir genç arkadaşım deniz kenarında, bankta yorgunluğunu atmak için
> oturmaktadır.
> > >Bir müddet tek başına oturduktan sonra 20-22 yaşlarında başka bir
> genç
> > >yanına gelerek bankın diğer ucuna oturur. 2-3 dakika sonra bu gencin
arkadaşları olduğu anlaşılan iki akranı daha gelir ellerinde 3
> bardak
> > >çayla... Gençler birer bardak kendileri alırlar ve 3. bardağı daha
> önceden
> > >gelip oturmakta olan diğer arkadaşlarına ikram ederler.. Fakat yoğun
ısrarlara rağmen arkadaşlarına çayı sevmediğini zaten bildiklerini,
> bu
> > >yüzden de o çayı boşa aldıklarını söyleyerek reddeder... O zamana
> kadar
> hiç
> > >bir diyaloga girmedikleri arkadaşıma dönerek: "yaa hocam bu çayı
> aldık
> > >ama arkadaş içmeyecek..bari sen iç de israf olmasın" derler... İlk
> başta
> > >reddetse de ısrarlara dayanamayıp çayı alır ve içmeye başlar.. Bu
> arada
> > >3'lü, ne kadar yan yana olsalar da arkadaşımdan bağımsız olarak koyu
> bir
> > >sohbete dalmıştır.. çayın sonlarına doğru baş dönmesi hissetmeye
> başlar..
> > >tabii o an anlar başına bir bela aldığını.. üçü ise sohbetlerine
> bununla
> > >ilgilenmeden hala devam etmektedirler.. Baş dönmesi ve halsizlikle
> olduğu
> > >yerde durmaktadır.. Bir an kendine gelip bunlardan uzaklaşması
gerektiğini düşünerek ayağa kalkar ve biraz ilerdeki otobüs durağına
> zor
> da
> > >olsa varır.. Fakat 3'lü de bununla birlikte harekete geçmiş ve
> durağa
> > >gelmiştir...
> > >Otobüse binip koltuğa oturduğunda üçü de otobüse binip bunu rahatça görebilecekleri bir yere oturur.. Fakat bu arada artık neredeyse
> bilincini
> > >kaybetmek üzeredir.. Büyük bir gayretle cep telefonunu çıkarıp
(teknolojinin
> > >gözünü seveyim) arkadaşını arar, başına böyle bir iş geldiğini, o an
otobüste olduğunu,falanca durakta ineceğini ve arkadaşından
> kesinlikle
> orda
> > >bekleyip kendisini almasını söyler.. Durağa geldiğinde iner ve
> arkadaşının
> > >kucağına bayılır.. Arkadaşı ise bununla
> > >beraber inen 3'lüden şüphelenir. Birlikte hemen bir taksiye binip
> hastaneye
> > >giderler.. Acilde doktorlar imdada yetişir ve arkadaşının yanına
> gelerek: > >"Arkadaşın intihar mi etti?" diye sorar. Neden böyle bir şey
> sorduğunu
> > >sorar
> > >doktora. Doktor ; " aşırı dozda ilaç almış. Gecikseydiniz
> > >kurtaramayabilirdik" diye cevap verir..
> > >İşin daha ilginci ve can alıcı noktasıysa daha sonra bu 3'lünün
> ORGAN
> > >MAFYASI olması ihtimalinin düşünülmesidir. Bu 3 lü o zaman
> yakalanamadı...
> > >Yani hala ortalıklarda geziniyorlar..İzmit depreminde ölülere
> musallat
> olan
> > >organ mafyaları, işi daha da ileri götürerek canlı insanların peşine
düşmektedir.. Bu yaşanmış bir olay..
> > >
> > >Herkesin çoluğu çocuğu ve yakınları var, özellikle İstanbul'dakiler
> dikkat
> > >etsin... Savaş, ekonomi, Kıbrıs derken hayatın detayları çok korkunç
olabiliyor.
> > >
> > >Sağlıklı ve kazasız belasız günler dilerim..
> > >TANIMADIĞINIZ YABANCI KİŞİLERDEN NE KADAR KALABALIK BİR ORTAMDA DAHIİ
OLSANIZ KESİNLİKLE YİYECEK, İÇECEK V.S. KABUL ETMEYİN.... ARTIK
İNSANLAR ÖLÜ-CANLI İNSAN HAYVAN DEMEDEN ACIMASIZCA KATLEDİP
> PARAYA
> > >ÇEVIRMEYE BAKIYORLAR...

vurdum en dibe kadar

Büyülü gölgelerden
Ruhuma akan zehir
Kandırır Gözlerimi
Sahte bir dünya Verir

Ateşlerle uyandım
Yangın her yeri sarar
Gördüğüm acılarla
Vurdum en dibe kadar

Her yerde ölüm tutar saatler
Kan kusmuş yaralanmış şehirler
Alışılan zamala dokunmayan
Sıradan parçalanmış resimler

Topladım avucumda kaderim
Bir demet gülde arsız dikenim
Enyüksek dağların tepesinden
Boşluğa savrulurda giderim

Askımızın girdabi beni boğsada

Biliyorum cok uzaklardasin

                                                        ozan

Beyaz ve Sen

bu bir yasak aşk öyküsü çokda acıklı